Kracht van de stilte
Steeds vaker merk ik hoe fijn het is om even de stilte om me heen te hebben. Om te kunnen ervaren hoe mooi de ruimte is. De ruimte waarin ik me beweeg of de ruimte die ik krijg of neem. Er is een kakafonie aan geluiden in de wereld, iets waar wij ons vaak niet van bewust zijn. Als het de tv of de radio niet is, zijn het wel pratende mensen of een auto die voorbij rijdt.
Allemaal afleiding van dat wat ons werkelijk bezig houdt, voor mij geldt dat ik bij voorkeur geen radio of tv aan heb en geniet van de vogels in de tuin. Ook hoef ik niet per definitie te praten. Ik kan met mijn lief gerust op de bank zitten zonder een diepgaand filosofisch gesprek. In een restaurant samen genieten van een met liefde bereid gerecht zonder dat wij de dag doorspreken. Gewoon stil genieten. Wandelen in het bos of aan het water. Stil genieten.
Wat ik vooral merk, is dat veel mensen op de werkvloer het zo lastig vinden om stiltes te laten vallen. Ik merk het ook aan mezelf. Laatst las ik: “De meeste mensen hebben 1 spraakgebrek: ze kunnen niet ophouden met praten”. In gesprekken lijken wij allemaal baas boven baas te zijn, wij weten het allemaal beter of hebben het nog groter meegemaakt en vergeten nieuwsgierig te zijn. Terwijl dat juist vaak de mooiste pareltjes opleveren. Stel vragen; open, gesloten, domme, verhelderende, wonder, belevingsvragen. Laat het dan gerust even stil zijn……………………………
Tijdens een coaching gesprek was de kracht van de stilte het onderwerp. Hoe doe je dat? Bij een voortgangsgesprek of functioneringsgesprek! Helemaal bij een slecht nieuws gesprek! Wat gebeurt er als je zo’n boodschap overbrengt en jij blijft stil…Hoe zal de ander reageren als jij stil blijft? Wanneer mag je de draad weer oppakken bij zo’n gesprek….
Ik zeg: probeer het eens! Stel een vraag en blijf stil…… Vertel iets en blijf daarna stil….
Geef de ander ook ruimte en verwonder je over wat er verder gebeurt.
De kracht van de stilte……………….
JACQUELINE